Diagnoza ADHD u dzieci i młodzieży w Bydgoszczy

Diagnozę ADHD przeprowadza się najczęściej u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, choć wykonuje się ją także u dorosłych. U dzieci bywa trudniejsza, bo część objawów można pomylić z typowym zachowaniem dziecięcym lub innymi trudnościami. Dlatego ważna jest ocena wykwalifikowanego specjalisty, który uwzględni wiek, etap rozwoju dziecka oraz szeroki zakres czynników wpływających na jego zachowanie.

Diagnoza różnicowa pozwala odróżnić od siebie zaburzenia, które dają podobne trudności. Na przykład ADHD i spektrum autyzmu mogą mieć wspólne cechy, takie jak trudności z koncentracją czy w kontaktach społecznych. W Propsyche zwracamy szczególną uwagę na precyzyjne rozpoznanie przyczyn trudności dziecka, aby dobrać właściwe wsparcie. Uwzględniamy też możliwe współistnienie kilku zaburzeń oraz ich wpływ na codzienne funkcjonowanie.

Diagnoza to pierwszy krok do zrozumienia trudności dziecka i znalezienia skutecznych rozwiązań. Wczesne rozpoznanie ADHD czy spektrum autyzmu umożliwia szybsze wprowadzenie terapii i wsparcia, dzięki czemu dziecko może rozwijać się w swoim tempie, unikając potencjalnych trudności w relacjach, nauce i codziennym funkcjonowaniu. Pozwala też rodzicom lepiej zrozumieć potrzeby dziecka i wspierać je w sposób dopasowany do jego możliwości.

Dobre przygotowanie ułatwia proces i zmniejsza stres dziecka. Wyjaśnij mu prostymi słowami, że spotka się z osobą, która chce je lepiej poznać, żeby pomóc w codziennych sprawach, i że będzie czas na rozmowę oraz zabawę. Warto zabrać ulubioną zabawkę, książkę lub inny przedmiot dający poczucie bezpieczeństwa. Spokojny, rzeczowy komunikat rodzica pomaga dziecku podejść do wizyty bez lęku.

Tak – objawy ADHD (zaburzenia uwagi, impulsywność, nadruchliwość) mają różne nasilenie u każdego dziecka i wyróżnia się trzy typy: nieuważny, hiperaktywno-impulsywny oraz mieszany. Najłatwiej zauważalna jest nadruchliwość, czyli trudność z usiedzeniem w miejscu, i częściej występuje u chłopców. U dziewczynek nadruchliwość występuje rzadziej, dlatego ADHD bywa u nich trudniejsze do zauważenia.

W większości przypadków nie ma to większego znaczenia. Jeśli psycholog uzna, że potrzebna jest konsultacja psychiatryczna, poinformuje o tym rodzica; jeśli lekarz uzna za potrzebne oddziaływania psychoterapeutyczne, zasugeruje takie rozwiązanie. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy lekarz rodzinny lub rodzice podejrzewają u dziecka chorobę psychiczną – wtedy warto w pierwszej kolejności udać się do psychiatry dzieci i młodzieży.

ADD (Attention Deficit Disorder) to zaburzenie koncentracji uwagi – podtyp ADHD, w którym nie występuje nadruchliwość. Ponieważ hiperaktywność jest łatwa do zauważenia, ADHD rozpoznaje się zwykle szybciej niż ADD. Tymczasem same zaburzenia uwagi bywają bardzo uciążliwe – utrudniają organizację w domu, szkole i pracy, a utrzymanie uwagi na jednym zadaniu przez dłuższy czas jest dla tych osób szczególnie trudne.

Najlepsze efekty daje zwykle połączenie kilku metod – farmakoterapii, edukacji oraz oddziaływań psychologicznych. U części dzieci objawy wyraźnie słabną po włączeniu leków, jednak większość potrzebuje działań wielokierunkowych. Same leki nie rozwiążą trudności w nauce ani w relacjach z rówieśnikami – dlatego równolegle pracuje się nad umiejętnościami, organizacją i wsparciem w szkole oraz w domu.

Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) ADHD dotyczy około 5 proc. dzieci i młodzieży na świecie. W Polsce brakuje dokładnych danych o częstości występowania, ale zauważalna jest rosnąca liczba rozpoznań i podejmowanego leczenia. Warto pamiętać, że ADHD nie jest rzadkością i przy odpowiednim wsparciu dziecko może dobrze funkcjonować.