Niewinna metka w bluzce potrafi zamienić zwykłe ubieranie w wielki kryzys?
Integracja sensoryczna to nic innego jak sprawne zarządzanie bodźcami przez mózg. Każdej sekundy do głowy dziecka napływają tysiące sygnałów: to, co widzi, słyszy, czuje na skórze, jak trzyma równowagę i jak odczuwa ruch własnego ciała. Mózg te informacje błyskawicznie odbiera, segreguje i łączy z tym, co już zna. Dzięki temu potrafi dobrać właściwą reakcję do sytuacji, na przykład szybko złapać rzuconą piłkę, zignorować hałas za oknem czy bezpiecznie ominąć przeszkodę.
Rozwój sensoryczny zaczyna się niezwykle wcześnie, jeszcze zanim dziecko przyjdzie na świat, i kształtuje się najintensywniej do około 7. roku życia. Przypomina to budowanie z klocków: każdy etap jest fundamentem pod kolejne umiejętności. Jeśli na którymś poziomie pojawią się braki, dziecko może napotkać trudności w codziennym funkcjonowaniu, nauce czy radzeniu sobie z emocjami.
Czym nie jest nasza diagnoza SI?
Stawiamy na rzetelność, dlatego jasno wskazujemy granice badania. Odpowiadamy na jedno kluczowe pytanie: czy u źródła trudności dziecka leży zaburzenie przetwarzania sensorycznego i jakiego dokładnie jest typu.
- ×Nie badamy wzroku ani słuchu. Jeśli podejrzewamy niedosłuch lub wadę wzroku, pokierujemy Cię do odpowiedniego lekarza, okulisty lub laryngologa.
- ×Nie diagnozujemy w tym procesie ADHD ani spektrum autyzmu. Choć te kwestie często się przeplatają, wymagają osobnej diagnozy psychologiczno-psychiatrycznej, na którą specjalista Cię pokieruje, jeżeli zauważy taką potrzebę.
- ×Nie proponujemy automatycznie stałej terapii. Nie każda diagnoza oznacza cotygodniowe zajęcia. Czasem w zupełności wystarczą dobrze dobrane wskazówki do pracy w domu.
- ×Nie robimy „szybkiego testu z internetu”. Działamy zgodnie ze standardami.
Najpierw wynik, potem decyzja
W naszym gabinecie w Bydgoszczy, przy ul. Lenartowicza, diagnozujemy dzieci już od 2. roku życia. Cały proces kończy się spokojną rozmową oraz przejrzystą, pisemną opinią. To gotowy dokument, który możesz bez problemu przekazać wychowawcy w placówce czy specjaliście, bez stresu i konieczności tłumaczenia wszystkiego z pamięci.
Decyzję o dalszych krokach, takich jak rozpoczęcie terapii, proste ćwiczenia w domu czy konsultacja u innego specjalisty, podejmujemy dopiero po omówieniu wyników. Jeśli diagnoza potwierdzi potrzebę zajęć SI, w opinii dostaniesz jasne wskazówki, na czym dokładnie powinna polegać dalsza praca z dzieckiem.
Sygnały, które powinny zwrócić Twoją uwagę
Jednorazowy protest przy obcinaniu paznokci czy gorszy dzień w przedszkolu lub szkole zdarzają się każdemu. Problem pojawia się wtedy, gdy te same trudności wracają codziennie. Oto sygnały, z którymi rodzice trafiają do nas najczęściej:
Dotyk, kąpiel, ubranie
- ◆obcinanie włosów i paznokci kończy się walką; to samo mycie twarzy i zębów
- ◆metka, szew, nowa bluza – od razu ściąga
- ◆albo nie znosi przytulania, albo wpada na ludzi i ściska za mocno
Huśtawka, schody, siniaki
- ◆potyka się częściej niż reszta grupy, kolana w plasterkach
- ◆stołek, drabinka, krawężnik – stopy mają zostać na ziemi
- ◆albo odwrotnie: karuzela i nie da się go zdjąć
- ◆na klatce schodowej wciąż trzyma poręcz, gdy rówieśnicy już nie
Ławka, kredka, rower
- ◆nie usiedzi; głowa na stoliku, kręcenie na krześle
- ◆w klasie, gdy ktoś szurze krzesłem, odpływa
- ◆rower, piłka, basen przychodzą później i z większym oporem
- ◆dziwny chwyt ołówka albo nożyczek; myli prawo i lewo
Talerz, tłum, nastolatek
- ◆je pięć faktur, reszta „śmierdzi” albo „gryzie”
- ◆nowy plan, goście, galeria – wybuch albo zamrożenie
- ◆po dwunastce: unika WF-u, gubi terminy, hałas na przerwie go zjada
- ◆sposób badania dobieramy do wieku i możliwości dziecka
To samo dziecko w trzech momentach
Trudności z przetwarzaniem bodźców nie znikają z wiekiem – zmieniają nazwę. To, co u trzylatka jest walką o skarpetki, u siedmiolatka nazywa się „nie słucha”, a u nastolatka „leniwy”. Poniżej trzy migawki. Żadna z nich nie jest diagnozą – to obrazki, w których rodzice najczęściej rozpoznają własny dom.
Około 3 lat: dom
- ◆rano skarpetki ze szwem, kaptur, czapka – każde ubranie to negocjacja, która kończy się płaczem obojga
- ◆na placu zabaw stoi obok piaskownicy, bo piasek „brudzi” – albo odwrotnie: w błocie po łokcie i nie da się go stamtąd wyciągnąć
- ◆w foteliku i wózku zasypia od kołysania w minutę, w łóżeczku kręci się godzinę
- ◆rówieśnicy bawią się obok, on woli sam – i wraca do zabawy, gdy sala pustoszeje i cichnie
Około 7 lat: szkoła
- ◆pół godziny nad jednym zadaniem: ołówek za mocno, litery nierówne, ręka „się męczy”
- ◆na lekcji podpiera głowę i zsuwa się z krzesła; w dzienniczku wraca słowo „rozkojarzony”
- ◆na przerwie albo w kącie z rękami na uszach, albo w środku każdej przepychanki
- ◆po szkole wybuch o byle co – cały dzień trzymał się w ryzach i zapas się skończył
Około 13 lat: sam o tym mówi
- ◆WF „bez sensu”, bo koledzy rzucają i łapią, a on wciąż nie trafia – więc zapomina stroju
- ◆słuchawki wszędzie: autobus, sklep, korytarz – nie dla muzyki, dla ciszy
- ◆„leniwy”: zaczyna, nie kończy, gubi kroki w zadaniach z kilkoma etapami
- ◆potrafi sam powiedzieć, co mu przeszkadza – to wchodzi do wywiadu obok obserwacji, nie zamiast niej
Przebieg diagnozy dopasowany do wieku
Narzędzia dobieramy do wieku i możliwości dziecka. W przypadku dziewięciolatków ścieżkę dobiera diagnosta.
Dzieci od 2. do 9. roku życia
od 850 zł
Wywiad z rodzicem lub opiekunem, minimum 2 spotkania z dzieckiem, omówienie i pisemna opinia.
- Wywiad z rodzicem i kwestionariusz — 150 zł
- Pierwsze spotkanie z dzieckiem, 50 min — 200 zł
- Drugie spotkanie z dzieckiem, 50 min — 200 zł
- Omówienie — 150 zł
- Opinia na piśmie — 150 zł
Minimum dwa spotkania z dzieckiem pozwalają na obserwację i zadania dostosowane do jego wieku. Testy wykorzystujemy wtedy, gdy odpowiadają wiekowi i możliwościom dziecka. Koszty rozkładamy na etapy diagnozy.
Dzieci i młodzież od 9. roku życia
od 800 zł
- Wywiad z rodzicem i kwestionariusz — 150 zł
- Rozmowa, próba Schildera, praksja, 1,5 h — 350 zł
- Omówienie — 150 zł
- Opinia na piśmie — 150 zł
Wywiad z rodzicem, minimum jedno spotkanie z dzieckiem lub nastolatkiem, omówienie i pisemna opinia. Rozmowa i próby na sali są dostosowane do wieku oraz zgłaszanych trudności.
Jak to u nas wygląda?
Wywiad i kwestionariusz
150 złCiąża, poród, kiedy siadło, kiedy poszło, jak śpi, co je, jak znosi sklep i obcinanie paznokci. Rodzic wypełnia kwestionariusz sensomotoryczny. Opinie z przedszkola albo od logopedy – jak są, bierzcie; nie są obowiązkowe. U starszych ten blok bywa bez dziecka, i tak bywa lepiej.
Sala
Minimum 2 spotkania albo 1 spotkanieDzieci 2–9 lat mają minimum dwa spotkania po 50 minut, obejmujące obserwację i zadania dobrane do wieku oraz możliwości. Od 9. roku życia przewidujemy minimum jedno spotkanie, trwające 1,5 godziny: rozmowę, próbę Schildera i zadania dotyczące planowania ruchu. W przypadku dziewięciolatków ścieżkę dobiera diagnosta.
Omówienie
150 zł · z rodzicemBez slajdów. Co wyszło z liczb, co z sali, co z waszego wtorku rano. Czy to SI, jakiego typu, i co z metką, schodami, stołówką robić konkretnie – nie „w ogóle pracować nad regulacją”.
Opinia
150 zł · w kwocie ścieżkiNa piśmie. Wyniki z liczbami, tam gdzie narzędzie je daje. Co zgłaszaliście. Co z tego wynika dla domu i – jak trzeba – kogo jeszcze warto zobaczyć. Żebyście nie streszczali z pamięci wychowawczyni.
Sześć obszarów, na które patrzymy
Patrzymy, jak układ nerwowy dziecka odbiera bodźce z ciała i otoczenia i co z nimi robi. Sprawdzamy to w obserwacji i próbach na sali – kwestionariusz od rodziców je uzupełnia, nie zastępuje.
Modulacja
Czy bodźców jest dla dziecka za dużo, za mało, czy ciągle za mało – i dziecko samo dokłada: kręci się, gryzie kołnierz, wpada na kanapę.
Przedsionek
Zmysł równowagi i ruchu. Huśtawka, schody, kręcenie się – i czy podłoga jest w ogóle „bezpieczna”.
Propriocepcja
Czucie własnego ciała. Gdzie jest ręka, zanim dziecko na nią spojrzy; jakie napięcie w tułowiu, gdy siedzi nad zeszytem.
Praksja
Planowanie ruchu. Nowa sekwencja: sznurówki, rozbieranie, „zrób tak jak ja”. Także buzia, gdy obraz tego wymaga.
Dotyk
Nie „czy lubi przytulanie”, tylko czy skóra w ogóle rozróżnia, co na niej leży.
Oczy i postawa
Śledzenie wzrokiem, strona wiodąca, czy tułów nadąża za ręką przy rysowaniu.
Nie zapowiadajcie sprawdzianu ;-)
Bluza i buty
Takie, w których da się machać i które same schodzą. Nie na czczo. Nie po nocy w autobusie.
Bez prób z sieci
Nie ćwiczcie w salonie testów z filmików. Popsujecie obraz, dziecko nic z tego nie ma.
Nastolatek
Powiedzcie wprost, po co idzie. Nie „pani sprawdzi, czy coś z tobą nie tak”.
Kanapka
Woda i coś, co zje. Przerwa bywa potrzebna. Chodzi o zwykły dzień, nie o rekord.
Nie dokładamy badań „przy okazji”
Po omówieniu czasem widać, że metka to nie wszystko: uwaga, kontakt, mowa, lęk. Tego ta diagnoza nie rozstrzyga. Może za to powiedzieć, że warto iść dalej – i do kogo.
ADHD u dzieci, ADOS-2, psycholog dziecięcy, psychiatra dzieci i młodzieży: u nas, osobna wizyta, osobna cena. Rodzic decyduje po rozmowie, nie w recepcji przy zapisie na SI.
Robimy diagnozę i opinię, z którą idzie się do gabinetu SI – w opinii piszemy, co konkretnie ma być celem pracy, żeby pierwsze spotkanie tam nie zaczynało się od zera.
Ile to kosztuje?
Dzieci 2–9 lat: od 850 zł. Od 9. roku życia: od 800 zł. Opinia jest uwzględniona w tych kwotach. Koszty rozkładamy na etapy diagnozy. Przyjmujemy prywatnie, poza NFZ.
Dzieci od 2. do 9. roku życia
Dzieci i młodzież od 9. roku życia
Płatność za odbyte etapy. Wydruk – bezpłatnie. Cennik reszty ośrodka jest na stronie Cennik.
Pytania, które padają przy zapisie
Od jakiego wieku można zrobić diagnozę SI?
Diagnozę SI przeprowadzamy u dzieci od 2. roku życia. Dla dzieci 2–9 lat proces obejmuje wywiad z rodzicem lub opiekunem, minimum dwa spotkania z dzieckiem, omówienie i pisemną opinię. Od 9. roku życia przewidujemy minimum jedno spotkanie z dzieckiem lub nastolatkiem. W przypadku dziewięciolatków ścieżkę dobiera diagnosta. Narzędzia dostosowujemy do wieku i możliwości dziecka.
Ile to trwa?
Diagnoza jest rozłożona na kilka spotkań, a ich liczba zależy od ścieżki i potrzeb dziecka. W ścieżce 2–9 lat są minimum dwa spotkania z dzieckiem po 50 minut; od 9. roku życia minimum jedno spotkanie trwające 1,5 godziny. Do tego dochodzą wywiad z rodzicem, omówienie wyników i przygotowanie pisemnej opinii. Nie trzeba opłacać całego procesu od razu.
Czy dziecko musi być na wszystkich spotkaniach?
Dziecko uczestniczy w spotkaniach diagnostycznych na sali, ale nie musi być obecne na omówieniu wyników. Rozmowa z samym rodzicem lub opiekunem pozwala spokojnie omówić trudności i zalecenia. Wywiad u starszych dzieci także może odbyć się bez ich udziału. Obserwacji dziecka podczas ruchu, zabawy i wykonywania zadań nie zastępuje sam kwestionariusz ani relacja rodzica.
Czy prowadzicie terapię integracji sensorycznej?
W Propsyche prowadzimy diagnozę SI i przygotowujemy pisemną opinię; terapii SI nie prowadzimy. Nie każda diagnoza oznacza konieczność cotygodniowych zajęć. Czasem wystarczą dobrze dobrane wskazówki do pracy w domu. Decyzję o dalszych krokach podejmujemy po omówieniu wyników. Jeśli terapia jest wskazana, w opinii opisujemy cele dalszej pracy z dzieckiem, które można przekazać terapeucie.
To to samo co ADHD albo autyzm?
Diagnoza SI nie jest diagnozą ADHD ani spektrum autyzmu. Trudności mogą się przeplatać, ale wymagają osobnej oceny psychologiczno-psychiatrycznej. Jeśli podczas diagnozy SI specjalista zauważy taką potrzebę, pokieruje Was do odpowiedniej dalszej diagnostyki. W Propsyche są to odrębne świadczenia, rozliczane osobno. Decyzję o kolejnych konsultacjach podejmujecie po rozmowie i omówieniu wyników badania dziecka.
Kto może przeprowadzić diagnozę SI?
Diagnozę prowadzi diagnosta i terapeuta SI z bazowym wykształceniem oraz szkoleniami z diagnozy i terapii integracji sensorycznej. W Propsyche jest to specjalista ze studiami podyplomowymi w tym zakresie. Badanie obejmuje wywiad, obserwację i próby w specjalistycznej sali, szczegółowe omówienie oraz pisemną opinię. Sam kwestionariusz wypełniony w domu lub szybki test z internetu nie zastępuje tego procesu.
Czy opinia jest w cenie?
Tak, pisemna opinia jest uwzględniona w cenie procesu: od 850 zł w ścieżce 2–9 lat i od 800 zł w ścieżce od 9. roku życia. Koszt samej opinii to 150 zł. Płatność rozkładamy na etapy diagnozy. Dokument zawiera praktyczne wskazówki dla rodziców i informacje przydatne wychowawcy lub specjaliście. Przyjmujemy prywatnie, poza NFZ.
Konsultacja, gdy po SI zostają pytania o emocje
Diagnoza ADHD u dzieci →Conners-3, obserwacja, psychiatra dziecięcy
ADOS-2 →Gdy chodzi o kontakt, zabawę, język społeczny
Diagnoza psychologiczna →Szersza ścieżka, nie „przy okazji SI”
Cennik →Aktualne ceny całego ośrodka
Zespół →Kto pracuje w Propsyche w Bydgoszczy
Zadzwoń do rejestracji
Powiedz nam, ile lat ma dziecko i jakie trudności powracają na co dzień. Pomożemy dobrać odpowiednią ścieżkę diagnozy i umówić pierwsze spotkanie.
ul. Teofila Lenartowicza 33–35, Bydgoszcz