Diagnoza psychologiczna dzieci i młodzieży

Na pewno niepokojące są opóźnienia rozwojowe, kłopoty z mówieniem, dziwne, niespotykane zabawy, takie jak szeregowanie, unikanie kontaktu z rodzicami, problem z kontaktem wzrokowym, nadruchliwość, wycofanie, duże trudności adaptacyjne, impulsywność, problemy poznawcze, autoagresja itp.

Niepokojące mogą być – kłopoty w szkole, problemy emocjonalne lub w kontaktach z rówieśnikami i dorosłymi, a także brak odpowiedniej kontroli zachowania, nadmierny lęk, problemy z odżywianiem, zachowania agresywne i autoagresywne, apatia, wycofanie, trudności w nauce pomimo braku zaburzeń rozwoju.

Jeśli z jakiegoś powodu lekarz rodzinny lub rodzice podejrzewają u dziecka chorobę psychiczną, to możemy w pierwszej kolejności wybrać się do psychiatry. W pozostałych przypadkach nie ma to większego znaczenia, ponieważ jeśli będzie potrzebna konsultacja psychiatryczna, psycholog poinformuje nas o tym, a jeśli konieczne okażą się oddziaływania psychoterapeutyczne lekarz zasugeruje takie rozwiązanie.

Czas trwania procesu diagnozy zależy od takich czynników, jak: rodzaj zaburzenia, dostępność specjalistów, ilość dostępnych informacji na temat zdrowia dziecka i jego zachowań w różnych miejscach i sytuacjach oraz zaangażowanie rodziców lub opiekunów. Niektóre zaburzenia, takie jak zaburzenia ze spektrum autyzmu, mogą być trudniejsze do zdiagnozowania i wymagają większej liczby sesji, w przypadku innych, diagnoza stawiana jest szybciej.

Czasami proces diagnozy może wydłużyć się, jeśli konieczne są dodatkowe badania. Duże znaczenie ma również współpraca rodziców lub opiekunów. Jeśli rodzice potrafią podać dokładne informacje i uczestniczą aktywnie w procesie oceny, może to przyspieszyć diagnozę. Zdarza się także, że objawy nie są typowe, albo występuje kilka zaburzeń jednocześnie i dlatego niektóre przypadki są bardziej skomplikowane niż inne, co może wydłużyć czas trwania procesu diagnozy.

Przygotowanie się do diagnozy psychologicznej dziecka jest istotnym krokiem, który może pomóc w skutecznej ocenie i wsparciu. Aby proces ten przebiegał sprawnie na spotkanie zabierz ze sobą:

• dokumenty medyczne, takie jak: wyniki badań, raporty lekarzy lub terapeutów, dokumentacja edukacyjna (np. wyniki testów szkolnych i opinie nauczycieli),
• przygotuj listę pytań, które chciałbyś/chciałabyś zadać podczas spotkania,
• postaraj się przypomnieć sobie przykłady niepokojących Cię zachowań,
• jeśli dziecko przyjmuje jakieś leki lub suplementy, przynieś ze sobą listę z nazwami i dawkami, aby specjalista mógł uwzględnić to w procesie diagnozy,
• przygotuj dziecko na wizytę i wyjaśnij mu, że będzie miało spotkanie z psychologiem lub specjalistą. Stworzenie komfortowego i otwartego środowiska może pomóc w dokładnej ocenie.