kontakt@pro-psyche.pl Numer telefonu do wybranego specjalisty znajdziesz w zakładce Kontakt.

Terapia par – wskazania do podjęcia pracy z psychologiem

W ostatnich latach zauważamy coraz większe zainteresowanie społeczne terapią psychologiczną i psychoterapią. Psycholog przestał się kojarzyć ze słabością i nieumiejętnością poradzenia sobie, czy wzięcia się w garść. Wzrastające zainteresowanie profesjonalną pomocą psychologiczną zapewne wiąże się także z pozytywnymi doświadczeniami pacjentów i klientów. Korzystanie z terapii przestało być tematem tabu i bywa kojarzone z aktem troski o własne zdrowie psychiczne i chęcią zmiany w celu osiągnięcia lepszej jakości życia. Podobnie zmienia się postrzeganie społeczne terapii małżeńskiej, czy ogólniej terapii par. Ten rodzaj terapii bywa także określany jako psychoterapia małżeńska, psychoterapia par, czy terapia związku. Bez względu na nazwę, w skrócie chodzi o pracę dwojga osób pozostających ze sobą w bliskiej relacji z psychologiem, psychoterapeutą, którego zadaniem jest pomóc parze w rozwiązaniu kryzysu i/lub w zwiększenie satysfakcji pary z relacji.

Podstawową wskazówką, która pozwoli nam odpowiedzieć sobie na pytanie, czy warto rozważyć profesjonalne wsparcie w pracy nad naszą relacją jest to, jak oceniamy nasze dotychczasowe próby rozwiązania problemów w parze. Jeżeli pomimo motywacji do zmiany i starań, nie potrafimy znaleźć samodzielnie wyjścia z sytuacji, czujemy się bezsilni lub konsekwentnie nasze próby przekładają się na pogorszenie jakości relacji, powinniśmy rozważyć konsultację z psychologiem lub psychoterapeutą. Jako osoba niezależna oraz fachowo przygotowana do pracy pomocowej, psycholog lub psychoterapeuta, konsultując parę, będzie mógł ocenić zasadność terapii i pomóc nam w podjęciu decyzji. Ważne, by zdawać sobie sprawę, że umawiając się na pierwszą konsultację nie musimy być jeszcze przekonani całkowicie o zasadności terapii. Ostateczna decyzja będzie zawsze zależała do pary, jednak psycholog lub psychoterapeuta może bardzo pomóc w procesie podejmowania decyzji, m.in. badając doświadczane przez parę trudności, rozważyć motywację pary do zmiany i omawiając potrzeby pod kątem terapii indywidualnej.

Podstawowym zadaniem, czy też celem terapii pary jest odzyskanie przez parę możliwości realizowania swoich potrzeb względem partnera lub partnerki w sposób satysfakcjonujący dla obojga partnerów i przywrócenie relacji zdolności do samodzielnego jej rozwijania w sposób korzystny dla obojga partnerów. Dotyczy to zarówno kontaktu emocjonalnego, jak i fizycznego, od sposobu okazywania sobie czułości poprzez dotyk po możliwość realizowania swoich potrzeb seksualnych z poszanowaniem potrzeb partnera.

Z punktu widzenia zadań terapeuty, psychoterapia pary ma na celu przede wszystkim:

  • pomoc parze w rozpoznaniu źródeł konfliktu;
  • pomoc w konstruktywnym rozwiązaniu konfliktu;
  • poprawę wzajemnej komunikacji werbalnej (aby zapobiec dalszym nieporozumieniom) oraz niewerbalnej (aby łatwiej i bardziej jednoznacznie wyrażać uczucia);
  • pomoc partnerom w uświadomieniu sobie wzajemnych oczekiwań;
  • pomoc w podjęciu decyzji o kontynuowaniu związku lub rozstaniu się (uwaga: odpowiedzialność za tę decyzję leży wyłącznie po stronie małżonków/partnerów);
  • pomoc w określeniu zasad funkcjonowania związku, pełnienia ról (Wolska, 2010).

D. R. Crane (2004, za: Wolska, 2010), jako wskazania do terapii par przytacza następujące sytuacje:

  • kiedy oboje partnerzy dążą do poprawy relacji między sobą, lepszego porozumiewania się i skuteczniejszego rozwiązywania problemów;
  • kiedy partnerzy mający negatywne doświadczenia nieudanych związków swoich rodziców lub własnych poprzednich związków chcą zapobiec problemom lub rozwiązać te, które już istnieją;
  • kiedy partnerzy, obawiając się rozpadu związku, chcą zapobiec narastaniu trudności i zależy im na odbudowie związku;
  • kiedy partnerzy chcą jeszcze podjąć próbę porozumienia się, zanim podejmą ostateczną decyzję o rozwodzie lub separacji;
  • kiedy partnerzy już zdecydowani na rozstanie chcą zapobiec napięciom lub znaleźć rozwiązanie dla problemów już istniejących w ich relacji.

Na koniec warto zaznaczyć, że bez względu, czy ostatecznie para podejmie terapię, czy też nie, rozważenie takiej ewentualności i udanie się na konsultację do specjalisty jest niewątpliwie sygnałem dla partnera lub partnerki, że relacja ta jest ważna i zależy nam na niej. Terapeuta nigdy za partnerów nie rozwiąże problemów, które pojawiają się między nimi, ale pomoże wybrać jedną z korzystniejszych dróg i może towarzyszyć parze jako swoisty przewodnik w drodze do celu, który para obierze. Ważne, by pamiętać, że rolą terapeuty nie jest wskazać, jak para ma funkcjonować – wg jakich zasad, do czego ma dążyć, co ma być dla niej ważne itp. Terapeuta nie jest sędzią, ani ekspertem, który dzieli się własnym doświadczeniem, pouczając parę o tym, co jest właściwe, a co nie. Zadaniem terapeuty jest pomóc parze ustalić, co jest dla partnerów ważne i wesprzeć ją w świadomym rozeznaniu, jakie są konsekwencje ich zachowania dla nich samych oraz dla relacji. Choć terapeuta posiada teoretyczną wiedzę na temat funkcjonowania człowieka, korzystnych sposobów rozwiązywania konfliktów, czy dysponuje wiedzą na temat zdrowia i zaburzeń psychicznych, dzieli się nią zawsze w interesie partnerów i związku, uwzględniając indywidualne potrzeby partnerów i pary jako całości. Warto także, by para, rozpoczynając współpracę z terapeutą, podjęła z nim temat swoich oczekiwań w zakresie tego, w jakim sposób będzie wyglądała terapia.

Print Friendly, PDF & Email