fbpx
ul. Stawowa 26/3u, Bydgoszcz kontakt@pro-psyche.pl Numer telefonu znajdziesz w zakładce Kontakt.

Jak powiedzieć rodzicom, że potrzebuję porozmawiać z psychologiem?

Mierzenie się z trudnościami psychicznymi nigdy nie jest łatwe. Inaczej nie byłyby one “trudnościami”, “problemami” itp. Osoba dorosła może sama decydować o tym, do kogo zwróci się o pomoc, czy skorzysta ze wsparcia psychoterapeuty, lekarza, do kogo się uda, a gdy już trafi do właściwego specjalisty, to nie będzie zmuszona zgłaszać tego faktu rodzicom. W przypadku osób niepełnoletnich podjęcie kontaktu z psychologiem, jeśli nie jest on pracownikiem szkoły, czy innej instytucji, która opiekuje się młodzieżą, związane jest z wyrażeniem zgody przez rodzica na tego typu kontakt.

Dorastanie nie jest łatwe. Często młodzi ludzie, którzy zmagają się z najróżniejszymi trudnościami psychicznymi pytają na forach internetowych w jaki sposób powiedzieć rodzicom o tym, że odczuwają potrzebę porozmawiania z psychologiem. Obawiają się niekiedy tego, że rodzic nie zrozumie ich problemu, albo zacznie drążyć temat i wypytywać w momencie, gdy to właśnie dla tego chcemy udać się do psychologa, by w tej konkretnej sprawie nie rozmawiać z rodzicem. Niehęć do rozmowy z rodzicem na dany temat bywa zrozumiała i uzasadniona. Być może temat jest dla nas zbyt delikatny, zbyt wstydliwy, albo zwyczajnie to, na czym nam zależy, to osoba, która spojrzy na sprawę z dystansem i bardziej obiektywnie, aniżeli zaangażowany emocjonalnie rodzic.

Jeśli potrzebujesz porozmawiać z psychologiem na temat przeżywanych trudności i nie chcesz rozmawiać o tym na dany moment z rodzicami, rozwiązaniem może być skorzystanie z pomocy psychologa w szkole. Jeśli jednak z jakiegoś powodu nie jest to dla Ciebie rozwiązanie, będzie trzeba odbyć rozmowę z rodzicem. O czym dobrze wówczas pamiętać? Warto pamiętać, że jeśli nawet nie chcesz mówić wszystkiego na temat danego problemu rodzicowi, to warto potraktować sprawę poważnie i powiedzieć to wprost. Np. Mamo, mam pewien problem i choć nie jestem gotowa/y powiedzieć Tobie wszystkiego na ten temat teraz, to bardzo potrzebuję porozmawiać o tym z psychologiem. Chciałbym/ałabym, abyś pomogła mi znaleźć odpowiednią osobę. W zależności od Twojej otwartości i gotowości, możesz też nakreślić na czym polega Twoja trudność, jednak zdecydować, że mimo wszystko chcesz także porozmawiać z psychologiem. Nie warto na pewno kłamać, czy tworzyć nieprawdziwych scenariuszy, skutek może być odwrotny od zamierzonego.

Rodzice mogą reagować różnie, a ile rodziców, tyle należy spodziewać się różnych reakcji. Często jednak okazuje się, że już samo zakomunikowanie takiej potrzeby wystarcza. Na taki komunikat rodzic może jednak zareagować dużym niepokojem i dopytywać o szczegóły dlatego, że chciałby pomóc i się nami zaopiekować. W takich sytuacjach dobrze wykazać się zrozumieniem dla rodzica i mu to zakomunikować, np. Tato, widzę, że chcesz się o mnie zatroszczyć, ale naprawdę, pozwól mi najpierw porozmawiać tak, jak proszę, z psychologiem. Być może w przyszłości powiem Tobie więcej. Będę bardzo wdzięczny/a za Twoją pomoc. Niestety, czasem rodzic może zareagować także złością, czego przyczyną również może być paradoksalnie troska, niepokój. Nie ma złotego środka, ani magicznych słów, które pozwolą nam przejść przez taką rozmowę tak, jakbyśmy sobie to wyobrazili w najlepszym scenariuszu. Warto jednak pamiętać, że jako osoba niepełnoletnia masz prawo prosić rodzica lub opiekuna o zorganizowanie pomocy psychologicznej, jeśli uważasz, że jej potrzebujesz. Choć czasem rodzic może poczuć się urażony, że nie szukasz pomocy u niego, to nic złego, że Ty na dany moment nie czujesz, że to z rodzicem chcesz porozmawiać. Naturalne jest to, że czasem łatwiej o problemie jest porozmawiać z osobą obcą, ze specjalistą, który m.in. z racji swojego zawodu będzie chciał nas zrozumieć i pomóc, bez względu na naturę problemu, a którego dotyczy tajemnica zawodowa. Jeśli spodziewasz się większych trudności ze strony rodzica w odpowiedzi na Twoją prośbę, być może Twoja ciocia, wujek lub starsze rodzeństwo są w stanie Tobie pomóc?

Warto też cały czas pamiętać o tym, że tłumienie problemu może tylko doprowadzić do gorszego samopoczucia w dłuższej perspektywie czasu, choć chwilowo może dawać złudzenie, że jest lepiej. Każdy ma prawo do korzystania ze wsparcia specjalistów w momencie, gdy nie jest w stanie samodzielnie uporać się z doświadczanymi trudnościami, lub ma chociażby cień wątpliwości, czy jest w stanie sobie poradzić. Czasem możesz nie być w stanie nazwać w czym tak naprawdę tkwi problem, lecz czuć, że coś jest nie tak. W takiej sytuacji też należy się Tobie wsparcie, jeśli uznasz, że chcesz z niego skorzystać i skonsultować się z psychologiem.

Jeśli chcesz dowiedzieć się w czym pomagam młodzieży, zajrzyj tutaj.

mgr Łukasz Warchoł

Print Friendly, PDF & Email