fbpx

Jak powiedzieć rodzicom, że potrzebuję rozmowy z psychologiem?

Czasami trudno porozmawiać z rodzicem o niektórych problemach, warto wtedy zwrócić się do psychologa. Osoba niepełnoletnia ma prawo prosić rodzica lub opiekuna o zorganizowanie pomocy psychologicznej, jeśli uważa, że jej potrzebuje.

Mierzenie się z trudnościami psychicznymi nigdy nie jest łatwe. Inaczej nie byłyby one “trudnościami”, “problemami”. Osoba dorosła może sama decydować o tym, do kogo zwróci się po pomoc, czy skorzysta ze wsparcia psychoterapeuty, lekarza. W przypadku osób niepełnoletnich podjęcie kontaktu z psychologiem, jeśli nie jest on pracownikiem szkoły lub innej instytucji, która opiekuje się młodzieżą, związane jest z uzyskaniem zgody rodzica.

Często młodzi ludzie, którzy zmagają się z najróżniejszymi trudnościami psychicznymi pytają na forach internetowych w jaki sposób powiedzieć rodzicom o tym, że odczuwają potrzebę porozmawiania z psychologiem. Obawiają się niekiedy tego, że rodzic nie zrozumie ich problemu, albo zacznie drążyć temat i wypytywać. A często bywa tak, że o niektórych sprawach młody człowiek nie chce rozmawiać z rodzicem. Niechęć ta bywa zrozumiała i uzasadniona. Być może temat jest zbyt delikatny, zbyt wstydliwy. Psycholog spojrzy na sprawę z dystansem i bardziej obiektywnie niż zaangażowany emocjonalnie rodzic.

Mamo, mam problem

Jeśli potrzebujesz porozmawiać z psychologiem na temat przeżywanych trudności i nie chcesz rozmawiać o tym z rodzicami, rozwiązaniem może być skorzystanie z pomocy psychologa w szkole. Jeśli jednak z jakiegoś powodu nie jest to możliwe, będzie trzeba odbyć rozmowę z rodzicem. Warto niektóre rzeczy zakomunikować wprost np.: Mamo, mam pewien problem i choć nie jestem gotowa/y powiedzieć Tobie wszystkiego na ten temat teraz, to bardzo potrzebuję porozmawiać o tym z psychologiem. Chciałbym/ałabym, abyś pomogła mi znaleźć odpowiednią osobę. W zależności od Twojej otwartości i gotowości, możesz też nakreślić na czym polega Twoja trudność, ale podkreślić, że mimo wszystko chcesz także porozmawiać z psychologiem. Nie warto kłamać lub tworzyć nieprawdziwych scenariuszy, skutek może być odwrotny od zamierzonego.

Rodzice mogą reagować różnie, a ilu rodziców, tylu należy spodziewać się reakcji. Rodzic może się bardzo zaniepokoić i dopytywać o szczegóły dlatego, że chciałby pomóc i się nami zaopiekować. W takich sytuacjach dobrze wykazać się zrozumieniem dla rodzica i powiedzieć mu np.: Tato, widzę, że chcesz się o mnie zatroszczyć, ale naprawdę, pozwól mi najpierw porozmawiać tak, jak proszę, z psychologiem. Być może w przyszłości powiem Tobie więcej. Będę bardzo wdzięczny/a za Twoją pomoc.

Pomoc psychologa to nic złego

Niestety, czasem rodzic może zareagować także złością, czego przyczyną również może być paradoksalnie troska, niepokój. Nie ma złotego środka, ani magicznych słów, które pozwolą nam przejść przez taką rozmowę tak, jakbyśmy sobie to wyobrazili w najlepszym scenariuszu. Warto jednak pamiętać, że jako osoba niepełnoletnia masz prawo prosić rodzica lub opiekuna o zorganizowanie pomocy psychologicznej, jeśli uważasz, że jej potrzebujesz. Czasem rodzic może poczuć się urażony, że nie szukasz pomocy u niego, ale nie ma w tym nic złego. Naturalne jest to, że czasem łatwiej o problemie porozmawiać z osobą obcą, ze specjalistą, który m.in. z racji swojego zawodu będzie chciał nas zrozumieć i pomóc nam, bez względu na naturę problemu. Pamiętajmy, że psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa. Jeśli spodziewasz się większych trudności ze strony rodzica w odpowiedzi na Twoją prośbę, być może Twoja ciocia, wujek lub starsze rodzeństwo są w stanie Tobie pomóc?

Warto też cały czas pamiętać o tym, że tłumienie problemu może tylko doprowadzić do gorszego samopoczucia w dłuższej perspektywie, choć chwilowo może dawać złudzenie, że jest lepiej. Każdy ma prawo do korzystania ze wsparcia specjalistów w momencie, gdy nie jest w stanie samodzielnie uporać się z doświadczanymi trudnościami, lub ma chociażby cień wątpliwości, czy jest w stanie sobie poradzić. Czasem możesz nawet nie wiedzieć, w czym tak naprawdę tkwi problem. W takiej sytuacji też należy się Tobie wsparcie, jeśli uznasz, że chcesz z niego skorzystać i skonsultować się z psychologiem.

O pomocy oferowanej przez PROPSYCHE przeczytasz tutaj.

Autor: Łukasz Warchoł

Psycholog, psychoterapeuta, psychoseksuolog, neuropsycholog, pasjonat naukowej psychologii, wykładowca i trener. Często zachodzi w głowę, jak empatycznie uchwycić indywidualność i niepowtarzalność człowieka. Miłośnik gór i wszelakiej, także tej nizinnej, aktywności fizycznej.

24 listopada 2016